Verslag van de kerstmaaltijd in de Gereformeerde kerk Vrijgemaakt te Delfshaven

In samenwerking met werkgroep ‘Het Kruispunt’ organiseerde de kerk van Delfshaven zaterdagavond 18 december een bijzondere maaltijd. Een maaltijd waarmee ze zich gastvrij wilde opstellen naar haar wijk en naar de stad. De avond moest de gelegenheid geven elkaar te ontmoeten bij een feestelijke maaltijd, maar ook gaan over wat voor Christenen ‘Kerst’ werkelijk betekent; het feest van de komst van Christus. Tijdens deze maaltijd moest er ruimte zijn om daar niet alleen over te praten met medechristenen, maar juist ook met (moslim)vrienden, collega’s, kennissen en gasten uit de wijk waarin de kerk staat. Hieronder een impressie van de avond.

De betreffende zaterdag wordt, de derde dag achtereen, bedekt door een dik pak sneeuw. Buiten op het plein bij de kerk houden kinderen uit de buurt een sneeuwbalgevecht, tot de avond valt en de kou ze naar huis drijft. Binnen wordt ondertussen koortsachtig gewerkt door vrijwilligsters uit de gemeente; de kerk word versierd met lichtjes, slingers en met de sterren die de kinderen ervoor gemaakt hebben. Terwijl onder leiding van Louise Vreugdenhil zo de kerk verandert in een kleurige eetzaal, maken Laurens en Sarah van Beek, met hulp van enkele gemeenteleden, het eten klaar. Als het rond 5 uur ’s avonds donker begint te worden zijn de tafels gedekt. De laatste kaarsen worden aangestoken en bij de deur staan pannen warme, zoete druivensap. De muzikanten maken zich klaar om kerstliederen te gaan spelen. Het feestmaal is gereed, slechts de gasten ontbreken nog. Zouden de uitgenodigde vrienden kunnen komen met dit weer? En zouden er ook mensen uit de buurt komen?

De mensen druppelen in groepjes binnen. Gemeenteleden, vrienden, maar ook nieuwe gezichten. Een buurvrouw van de kerk, met haar kinderen. Ze vertelt: “Ik ben hier nog nooit naar binnen geweest, in al die tijd dat ik hier woon; dit was een mooie gelegenheid.” Daarachter een groepje moslims van de Ahmadiyya geloofsgemeenschap, waarmee jongeren uit de kerk maandelijks in gesprek zijn. Een Marokkaanse jongeman die nieuwsgierig is en Turkse kennissen. De tafels raken langzaam vol.

De avond wordt geopend met het voorlezen van het kerstevangelie. Op de beamer is in verschillende talen mee te lezen. Tijdens de maaltijd, tussen soep en hoofdgerecht, leest Ds. de Vries opnieuw voor over het verschijnen van de engelen aan de herders, nu in het Arabisch. Een mevrouw knikt mee als ze de bekende taal hoort, een Turkse man leest in zijn eigen taal mee op het scherm. Er volgt een korte overdenking, over waarom voor Christenen kerst een groot feest is; over de engelen die vrede aankondigen, en over God, die in Jezus mens wordt, en bij ons komt wonen. Kerst is de nacht, dat God zich in genade neerboog, neerdaalde om ons te verlossen. Aan de hand van de stelling: ‘God is in de hemel, wij zijn op de aarde. Hoe krijgen wij contact?’ praten we er tijdens het eten over door met onze tafelgenoten.

Wanneer we de maaltijd beëindigd hebben met een dankgebed, maakt bijna niemand aanstalten om op te staan. Het is lekker warm, er zijn goede gesprekken en op het buffet wordt koffie met taart gezet. Een jongen komt even zijn knutselwerkje laten zien, doet er voor wie wil nog een spelletje mee. Wanneer het dan echt tijd is om op te ruimen, en de laatste gasten worden uitgezwaaid, kijken we terug op een bijzondere avond. We zijn dankbaar, dat iedereen zich zo welkom mocht weten in de kerk. En dat we hebben kunnen getuigen van de ware betekenis van kerst, het feest van Gods genade in Christus.