[English version]

De brief aan de Galaten, hoofdstuk 3, vers 15-18

15 Broeders en zusters, ik geef u het voorbeeld van een rechtsgeldig testament, een testament dat door een mens bekrachtigd is. Niemand kan zo’n testament ongeldig verklaren of er iets aan toevoegen. 16 Nu gaf God zijn beloften aan Abraham en zijn nakomeling. Let wel, er staat niet ‘nakomelingen’, alsof het velen betreft, maar het gaat om één: ‘je nakomeling’ – en die nakomeling is Christus.17 Ik bedoel dit: de wet, die vierhonderddertig jaar na de belofte werd gegeven, maakt het testament dat door God bekrachtigd is niet ongeldig. De wet kan de belofte nooit ontkrachten.18 Immers, als de erfenis afhankelijk van de wet zou zijn, zou ze niet afhankelijk zijn van de belofte, maar het is nu juist door zijn belofte dat God zijn genade aan Abraham heeft geschonken.

Men heeft het wel over ‘de Abrahamitische oecumene’. Er zijn verschillen tussen jodendom, christendom en islam. Maar als ieder zijn specialiteiten voor zich houdt zijn we één gezin en delen we in Abrahams zegen, is het idee.

Maar Paulus schrijft dat God bij de verbondssluiting met Abraham en zijn nageslacht tenslotte één nakomeling op het oog had: Christus. Nu kán het Griekse woord sperma, weergegeven met nakomeling, de meervoudsbetekenis ‘nakomelingen’ hebben (Rom. 4:16). En uiteindelijk gáát het hier ook over een grote kinderschaar. Paulus speelt dus met het woord zaad. Er zit evengoed een enkelvoud in. Toen God aan Abraham verscheen, kwam Hij met het evangelie van Christus. Dankzij Hém zouden Gods toezeggingen uit Genesis 17 waarheid worden: een land, de wereld (Rom. 4:13) voor de kinderen, klein- en achterkleinkinderen van de aartsvader.

‘Broeders en zusters’ zegt de apostel. De Galaten konden binnen de familie blijven als Gods belofte voorrang boven de wet zou houden. Niet omdat Jezus de wet vervangen had, maar omdat de belofte de wet bijna een half millennium vóór was. Nimmer vervingen wetten het sola gratia1. God gaf ze om mensen in Christus’ armen te drijven. God houdt woord: behoud bestaat door genade alleen. Na Oude en Nieuwe Testament gaf God geen Koran. Het oudste verbond bleef gelden. Het heeft meer kracht dan ieder rechtsgeldig intermenselijk contract.

De omhelzing van het ene Kind van Abraham schept een hechte familieband.
Psalm 105:5

God zal zijn waarheid nimmer krenken,
maar eeuwig zijn verbond gedenken.
Wat Hij beloofd heeft, blijft van kracht
tot in het duizendste geslacht.
’t Verbond met Abraham, zijn vrind,
bevestigt Hij van kind tot kind.


1Latijn voor: ‘door genade alleen.’ Eén van de vijf ‘sola’s’ waarmee tijdens de reformatie kernachtig het christelijk geloof werd omschreven.