het kruispunt - christenen in gesprek met moslims

15 augustus 2011

Baptism Gown

Dutch version

Paul’s letter to the Galatians, chapter 3, verses 25 – 29.

25 Now that this faith has come, we are no longer under a guardian. 26 So in Christ Jesus you are all children of God through faith, 27 for all of you who were baptized into Christ have clothed yourselves with Christ. 28 There is neither Jew nor Gentile, neither slave nor free, nor is there male and female, for you are all one in Christ Jesus. 29 If you belong to Christ, then you are Abraham’s seed, and heirs according to the promise.

When Muslims accomplish the hadj, the pilgrimage to Mecca, they are all identically clothed in white. Distinction by race or social status is out of the question. In Allah’s eyes, everyone is equal within the one worldwide Islamic religious community. This is called umma in Arabic, a word related to the word for ‘mother’.

Christians know the white baptism gown. More important is another cloth: Christ. You can wear it as a piece of clothing in which you may inundate. You will be wrapped up with Him even. In Him, you will become holy and immaculate. Baby or grown-up, you will undergo your baptism as a ‘sign and seal’ that the Father in heaven adopted you in Christ, as His child.

At the same time, you will receive a new ‘mother’. That word can be found in chapter 4:26. A beautiful name for the “holy catholic church” and the “communion” of all sorts of “saints”. Jewish Christians who were circumcised, did not have to feel embarrassed for that interference. Neither could they pride oneself on the old sacrament. The removal of the foreskin became superfluous for Greeks, Celts, Indians and Canadians. Through BAPTISM they could share in the privileges of their eldest brothers and sisters.

Western European Christians are not privileged in any way than Christians from elsewhere. Every congregation should be a colourful ecumenical congregation. Tricky? Not at all, it tastes more-ish!

Do Muslims fit in your society? A Pakistani in a British church? A white American church in an Afro-American neighbourhood? Can a believer from a muslim background be an elder in a church in the Middle East?
To sing: Children of the heavenly father

Children of the Heavenly Father
Safely in His bosom gather
Nestling bird nor star in heaven
Such a refuge e’er was given

Doopjurk

[English version]

De brief aan de Galaten, hoofdstuk 3, vers 25 tot 29.

25 Maar nu het geloof gekomen is, staan we niet langer onder toezicht, 26 want door het geloof en in Christus Jezus bent u allen kinderen van God. 27 U allen die door de doop één met Christus bent geworden, hebt u met Christus omkleed. 28 Er zijn geen Joden of Grieken meer, slaven of vrijen, mannen of vrouwen – u bent allen één in Christus Jezus. 29 En omdat u Christus toebehoort, bent u nakomelingen van Abraham, erfgenamen volgens de belofte.

Als moslims de hadj verrichten, de bedevaart naar Mekka, zijn ze allen eender in het wit gestoken. Onderscheid naar sociale status of ras is uit den boze. In Allah’s ogen is iedereen gelijk binnen de ene wereldwijde islamitische geloofsgemeenschap. Die heet in het Arabisch oemma, een woord verwant aan het woord voor ‘moeder’.

Christenen kennen de witte doopjurk. Belangrijker is een ander ‘kleed’: Christus. Je kunt Hem aantrekken als een kledingstuk waarin je verdrinken mag. Eigenlijk wórd je met Hem omhuld. In Hem wordt je heilig en rein. Baby of volwassene, je ondergáát de doop als ‘teken en zegel’ dat de Vader in de hemel jou in Christus als kind adopteerde.

Je krijgt ook gelijk een nieuwe ‘moeder’. Dat woord komt nog in hoofdstuk 4:26. Een mooie naam voor de ene ‘heilige, algemene kerk’, de ‘gemeenschap’ van allerhande ‘heiligen’. Joodse christenen die besneden waren, hoefden zich niet te schamen voor die ingreep. Ze konden zich evenmin nog laten vóórstaan op het oude sacrament. De verwijdering van de voorhuid werd door Christus Jezus’ komst overbodig voor Grieken, Kelten, Zoeloes en Groningers. Door de dóóp mochten ze delen in de voorrechten van hun oudste broers en zussen.

Blanke Nederlanders hebben geen streepje voor op christenen van elders. Iedere gemeente zou een veelkleurige ‘samen-op-weg-gemeente’ moeten willen zijn. Lastig? Welnee, het smaakt naar nog meer!

Passen moslims in Nederland? Nederlanders van Turkse komaf in de kerk? Een donkere ouderling in een blanke kerk? Een witte kerk in een zwarte wijk?
Liedboek 320:2

Kinderen van eenzelfde Vader
Komt nu tesaam van zuid en noord.
Van oost en west treden wij nader
Tot dit welaangename oord.
Kracht van de jeugd,
Breng nu verheugd
De stenen bij elkaar.
God helpt u wonderbaar.

14 augustus 2011

Sola fide

[Nederlandse versie]

Paul’s letter to the Galatians, chapter 3, verses 19 – 24

19 Why, then, was the law given at all? It was added because of transgressions until the Seed to whom the promise referred had come. The law was given through angels and entrusted to a mediator. 20 A mediator, however, implies more than one party; but God is one. 21 Is the law, therefore, opposed to the promises of God? Absolutely not! For if a law had been given that could impart life, then righteousness would certainly have come by the law. 22 But Scripture has locked up everything under the control of sin, so that what was promised, being given through faith in Jesus Christ, might be given to those who believe. 23 Before the coming of this faith,[j] we were held in custody under the law, locked up until the faith that was to come would be revealed. 24 So the law was our guardian until Christ came that we might be justified by faith.

Muslims are proud of their shari’a. It is more than the penal law that determines how theft, adultery and alcohol consumption ought to be penalised. The Islamic religious law contains at the same time liturgical prescriptions. A little bit like the Bible book Leviticus, which, next to conditions for different sacrifices also contains marriage laws and social regulations. Except the shari’a is a lot more detailed. Do Christians lack something that Muslims have? A continued revelation with practical rules of life?

Jews are two thousand years behind because they are still waiting for the Messiah. So did Christians meanwhile get stuck in the first eras after Chris’s birth, because they do not know the Islamic prophet? Not at all! The shari’a is a stap backwards instead of forwards. Not because there is nothing good to be said about it, but…. because it “has locked up everything under the control of sin” again.

The law, ordained by God through angels and registered by Moses in letter, contains all kinds of duties and taboos. Between Sinai and Golgota, everything and nothing was rebuked as sin. Jesus Christ brought what Abraham was already dreaming of. Not all kinds of demands people must comply with, but words of one God. That one word of promise, that whoever entrusts himself to Him, may live by faith alone. When you hear that particular promise in church, you will have had a good Sunday. Muslims still lack that grace, which the Galatians threatened to loose.

Read John 1:17. What would Muhammad have to add to this?
Psalm to sing: 78:1-3 Sing Psalms

O my people, hear my teaching;
Parables I will unfold
Give attention as I utter
Dark and hidden things of old –
Things that we have heard and known;
By our fathers they were shown.

sola fide Latin for: “by faith alone”. One of the five “solas” by which the Christian faith was concisely described during the reformation in the 16th centry.

Sola fide

[English version]

De brief aan de Galaten, hoofdstuk 3, vers 19 tot 24.

19 Waarom dan toch de wet? De wet is later ingevoerd om ons bewust te maken van de zonde, in de tijd dat de nakomeling aan wie de belofte was gedaan nog komen moest. Ze werd door engelen aan een bemiddelaar gegeven. 20 Maar bemiddeling is niet nodig wanneer er maar één is die handelt, en God handelt alleen. 21 Is de wet daarom in strijd met Gods belofte? Absoluut niet. Als de wet leven zou kunnen brengen, zou de wet ons ook rechtvaardig kunnen maken. 22 Maar de Schrift heeft alles in de macht van de zonde gelegd, zodat de belofte kon worden gegeven op grond van geloof in Jezus Christus, aan wie op hem vertrouwen. 23 Voordat dit geloof kwam, werden we door de wet bewaakt; we leefden in gevangenschap tot het geloof geopenbaard zou worden. 24 Kortom, de wet hield toezicht op ons totdat Christus kwam, zodat we door ons vertrouwen op God als rechtvaardigen konden worden aangenomen.

Moslims zijn trots op hun sjarie‘a. Het is meer dan een wetboek van strafrecht dat bepaalt hoe diefstal, overspel en alcoholconsumptie bestraft moeten worden. (Het bestaat trouwens niet eens als boek.) De islamitische religieuze wet bevat tegelijk liturgische voorschriften. Iets als het bijbelboek Leviticus dat, naast bepalingen voor verschillende offers, huwelijkswetten en sociale voorschriften kent. De sjarie‘a is alleen nog veel gedetailleerder. Missen christenen iets wat moslims bezitten? Een voortgegane openbaring met nuttige leefregels?

Joden lopen tweeduizend jaar achter omdat ze nog steeds op de Messias wachten. Maar zijn christenen intussen blijven steken in de eerste eeuwen na Christus’ geboorte, omdat ze de moslimse profeet niet kennen? Welnee! De sjarie‘a is een stap terug in plaats van voorwaarts. Niet omdat er totaal niets goeds van te zeggen valt maar… omdat zij opnieuw ‘alles in de macht van de zonde legt’.

De wet, door God via engelen uitgevaardigd en door Mozes schriftelijk vastgelegd, behelsde allerlei plichtplegingen en taboes. Van alles en nog wat werd tussen Sinai en Golgota als zonde aangemerkt. Jezus Christus bracht waar Abraham al van droomde. Niet allemaal eisen aan mensen maar woorden van één God. Het ene beloftewoord dat wie zich aan Hem toevertrouwt mag leven door geloof alleen. Wanneer je dít in de kerk te horen krijgt, heb je een goede zondag gehad. Moslims missen de genade nog, die de Galaten dreigden te verliezen.

Lees Johannes 1:17. Wat zou Mohammed nog toe te voegen hebben?
Psalm 78:1

Mijn volk, hoor toe en neem mijn leer ter ore.
Versta het woord, o volk door God verkoren,
Dat onze vaderen ons deden horen,
’t geheimenis, verkondigd lang tevoren.
De grote daden die de Heer volbracht,
vertellen Wij nu aan het nageslacht.

Sola fide Latijn voor ‘door geloof alleen,’ Eén van de vijf ‘sola’s’ waarmee tijdens de reformatie in de 16e eeuw kernachtig het christelijk geloof werd omschreven.

13 augustus 2011

Seed(s)

[Nederlandse versie]

Paul’s letter to the Galatians, chapter 3, verses 15-18

15 Brothers and sisters, let me take an example from everyday life. Just as no one can set aside or add to a human covenant that has been duly established, so it is in this case. 16 The promises were spoken to Abraham and to his seed. Scripture does not say “and to seeds,” meaning many people, but “and to your seed,”[i] meaning one person, who is Christ.17 What I mean is this: The law, introduced 430 years later, does not set aside the covenant previously established by God and thus do away with the promise. 18 For if the inheritance depends on the law, then it no longer depends on the promise; but God in his grace gave it to Abraham through a promise.

Some people talk about the ‘Abrahamic ecumenism’. There are differences between Judaism, Christianity and Islam. The idea is that if everyone will keep their specialities to themselves we are all one family and share in Abraham’s blessing.

Paul writes that when God made a covenant with Abraham and his offspring, he only had one descendant in mind: Christ. The Greek word ‘sperma’, is translated with ‘seed’ here. However, it can also indicate “offspring” (Rom. 4:13). Paul is playing with the word ‘seed’: taken as plural, this word does point at a big ‘bunch’ of children. Taken as singular, it refers back to the moment when God came to Abraham, where He came with the gospel of Christ. Thanks to HIM God’s promises from Genesis 17 would become truth: the children, grandchildren and great-grandchildren of the archfather will be heirs of the world (Rom. 4:13).

“Brothers and sisters”, the apostle says. The Galatians could stay within the family if God’s promise would have priority over the law. Not because Jesus had replaced the law, but because the promise came before the law, almost half a millennium. Never did laws replace the sola gratia, grace alone. God gave them to bring people into Christ’s arms. God keeps his word: salvation exists through faith alone. The oldest covenant remained valid. It has more power than any lawful interpersonal contract.

The embrace of the one Child of Abraham, creates a close family bond.
Psalm to sing: Scottish Psalter ps. 105 : 8 – 9

His covenant he remembered hath,
that it may ever stand:
To thousend generations
the word he did command.

Which covenant he firmly made
with faithful Abraham
And unto Isaac, by his oath,
he did renew the same.

Nakomeling(en)

[English version]

De brief aan de Galaten, hoofdstuk 3, vers 15-18

15 Broeders en zusters, ik geef u het voorbeeld van een rechtsgeldig testament, een testament dat door een mens bekrachtigd is. Niemand kan zo’n testament ongeldig verklaren of er iets aan toevoegen. 16 Nu gaf God zijn beloften aan Abraham en zijn nakomeling. Let wel, er staat niet ‘nakomelingen’, alsof het velen betreft, maar het gaat om één: ‘je nakomeling’ – en die nakomeling is Christus.17 Ik bedoel dit: de wet, die vierhonderddertig jaar na de belofte werd gegeven, maakt het testament dat door God bekrachtigd is niet ongeldig. De wet kan de belofte nooit ontkrachten.18 Immers, als de erfenis afhankelijk van de wet zou zijn, zou ze niet afhankelijk zijn van de belofte, maar het is nu juist door zijn belofte dat God zijn genade aan Abraham heeft geschonken.

Men heeft het wel over ‘de Abrahamitische oecumene’. Er zijn verschillen tussen jodendom, christendom en islam. Maar als ieder zijn specialiteiten voor zich houdt zijn we één gezin en delen we in Abrahams zegen, is het idee.

Maar Paulus schrijft dat God bij de verbondssluiting met Abraham en zijn nageslacht tenslotte één nakomeling op het oog had: Christus. Nu kán het Griekse woord sperma, weergegeven met nakomeling, de meervoudsbetekenis ‘nakomelingen’ hebben (Rom. 4:16). En uiteindelijk gáát het hier ook over een grote kinderschaar. Paulus speelt dus met het woord zaad. Er zit evengoed een enkelvoud in. Toen God aan Abraham verscheen, kwam Hij met het evangelie van Christus. Dankzij Hém zouden Gods toezeggingen uit Genesis 17 waarheid worden: een land, de wereld (Rom. 4:13) voor de kinderen, klein- en achterkleinkinderen van de aartsvader.

‘Broeders en zusters’ zegt de apostel. De Galaten konden binnen de familie blijven als Gods belofte voorrang boven de wet zou houden. Niet omdat Jezus de wet vervangen had, maar omdat de belofte de wet bijna een half millennium vóór was. Nimmer vervingen wetten het sola gratia1. God gaf ze om mensen in Christus’ armen te drijven. God houdt woord: behoud bestaat door genade alleen. Na Oude en Nieuwe Testament gaf God geen Koran. Het oudste verbond bleef gelden. Het heeft meer kracht dan ieder rechtsgeldig intermenselijk contract.

De omhelzing van het ene Kind van Abraham schept een hechte familieband.
Psalm 105:5

God zal zijn waarheid nimmer krenken,
maar eeuwig zijn verbond gedenken.
Wat Hij beloofd heeft, blijft van kracht
tot in het duizendste geslacht.
‘t Verbond met Abraham, zijn vrind,
bevestigt Hij van kind tot kind.

1Latijn voor: ‘door genade alleen.’ Eén van de vijf ‘sola’s’ waarmee tijdens de reformatie kernachtig het christelijk geloof werd omschreven.

12 augustus 2011

The purpose of the law

[Nederlandse versie]

Paul’s letter to the Galatians, chapter 3, verses 10 – 14

10 For all who rely on the works of the law are under a curse, as it is written: “Cursed is everyone who does not continue to do everything written in the Book of the Law.” 11Clearly no one who relies on the law is justified before God, because “the righteous will live by faith.” 12 The law is not based on faith; on the contrary, it says, “The person who does these things will live by them.”[g] 13 Christ redeemed us from the curse of the law by becoming a curse for us, for it is written: “Cursed is everyone who is hung on a pole.” 14He redeemed us in order that the blessing given to Abraham might come to the Gentiles through Christ Jesus, so that by faith we might receive the promise of the Spirit.

When a Christian asks a Muslims what his faith involves, chances are that he will give a list of all that he should do, should not do and everything in between. Sometimes Christians do the same. The youth says what their parents think: being a Christian means going to church on a Sunday, no swearing, and no cheating. That is all important. But as such, the core of God’s Word remains unmentioned.

In yesterday’s bible reading Paul reverts to the first bible book twice. In the verses we have just read, he uses the fifth book of Moses once and again. He starts with the last verse of Deuteronomy 27: “Cursed is anyone who does not uphold the words of this law by carrying them out.” Subsequently the end of chapter 21: “anyone who is hung on a pole is under God’s curse.” In between he cites Leviticus 18:5: “Keep my decrees and laws, for the person who obeys them will live by them.”

Whoever considers God’s ‘do’s and don’ts’ – “honor…” and “you shall not…” – as if his life depends on it, has not understood the gospel in the Law and the Prophets. No man can justify him- or herself. Everyone is intrinsically a damned sinner. The Old Testament is one call for Christ, who came among us to hang on a pole. Only when you believe what God promises, will things turn out right. Nothing new either. Habakkuk said it already: “the righteous person will live by his faithfulness”. (2:4). Trust in God who gave his Son as “culmination of the law” (Rom. 10:4).

What place do God’s commandments have in your spiritual life?
To sing: when I survey the wondrous cross

When I survey the wondrous cross
on which the Prince of Glory died;
my richest gain I count but loss,
and pour contempt on all my pride.

Forbid it, Lord, that I should boast,
save in the death of Christ, my God;
all the vain things that charm me most,
I sacrifice them to his blood.

See, from his head, his hands, his feet,
sorrow and love flow mingled down.
Did e’er such love and sorrow meet,
or thorns compose so rich a crown.

Were the whole realm of nature mine,
that were an offering far too small;
love so amazing, so divine,
demands my soul, my life, my all.

Het doel van de wet

[English version]

De brief aan de Galaten, hoofdstuk 3, vers 10 tot 14

10 Maar iedereen die op de wet vertrouwt is vervloekt, want er staat geschreven: ‘Vervloekt is eenieder die niet alles doet wat het boek van de wet bepaalt.’ 11 Dat niemand door de wet voor God rechtvaardig wordt, is volkomen duidelijk, want er staat ook geschreven: ‘De rechtvaardige zal leven door geloof.’ 12 De wet daarentegen is niet gegrond op geloof, want er staat: ‘Wie doet wat de wet voorschrijft, zal leven.’ 13 Maar Christus Jezus heeft ons vrijgekocht van deze vloek door voor ons te worden vervloekt, want er staat geschreven: ‘Vervloekt is ieder mens die aan een paal hangt.’ 14 Zo zouden door hem alle volken delen in de zegen van Abraham en zouden wij, zoals ons is beloofd, door het geloof de Geest ontvangen.

Wanneer een christen een moslim vraagt wat zijn geloof inhoudt, is er grote kans dat hij een opsomming geeft van alles wat hij moet, niet mag en wat daar tussenin zit. Soms doen christenen dat ook. De jeugd zegt wat ouders denken: christen zijn betekent zondagse kerkgang, niet vloeken of vreemdgaan. Dat is allemaal van belang. Maar de kern van Gods Woord blijft op deze manier ongenoemd.

In het bijbelgedeelte van gisteren grijpt Paulus tweemaal terug op het eerste bijbelboek. In de verzen die we net gelezen hebben gebruikt hij een- en andermaal het vijfde boek van Mozes. Eerst het laatste vers van Deuteronomium 27: ‘Vervloekt is eenieder die zich niet houdt aan de bepalingen van deze wet.’ Vervolgens het slot van hoofdstuk 21: ‘Op een gehangene rust Gods vloek.’ Daartussendoor citeert hij nog Leviticus 18:5: ‘Mijn bepalingen en regels schenken leven aan wie ze volgt.’

Wie Gods do’s en don’ts – ‘toon eerbied’, ‘gij zult niet’ – in acht neemt alsof z’n leven ervan afhangt, heeft het evangelie in de Wet en de Profeten niet begrepen. Geen mens kan zichzelf rechtvaardigen. Iedereen is van huis uit een vervloekte zondaar. Het Oude Testament is één roep om Christus, die onder ons kwam om voor paal te hangen. Het komt met God alleen in orde wanneer je gelooft wat God belooft. Ook niets nieuws. Habakuk zei het al: ‘De rechtvaardige zal leven door zijn trouw.’ Vertrouw op God die zijn Zoon gaf als ‘doel van de wet’ (Rom. 10:4)!

Welke plaats hebben Gods geboden in jouw geloofsleven?
Gezang 91

In het kruis zal ‘k eeuwig roemen
en geen wet zal mij verdoemen;
Christus droeg de vloek voor mij,
Christus is voor mij gestorven,
heeft gena voor mij verworven:
‘k ben van dood en zonde vrij!

11 augustus 2011

Father Abraham

[Nederlandse versie]

Paul’s letter to the Galatians, chapter 3, verses 6 to 9

6 So also Abraham “believed God, and it was credited to him as righteousness.” 7 Understand, then, that those who have faith are children of Abraham. 8 Scripture foresaw that God would justify the Gentiles by faith, and announced the gospel in advance to Abraham: “All nations will be blessed through you.”9 So those who rely on faith are blessed along with Abraham, the man of faith.

How does one become child of Abraham? One needs to turn back to Genesis 17: the founding of circumcision. In Galatians 3:6 Paul cites Genesis 15:6: “Abram believed the LORD, and he credited it to him as righteousness.” Circumcision will not make one child of Abraham, but assenting to God’s promises, like the archfather did, would. The apostle even thinks of Genesis 12. When God called Abram, he foresaw that “persons from every tribe and language and people and nation.” (Rev. 5:9) would consider themselves the offspring of the patriarch.

It is a chorus in the first book of the bible and the whole of the Old Testament. Ages in advance did God have the Celts, as well as many others, in mind to be his own children. Together with everyone who would believe in Jesus Christ: God’s Son, long before father Abraham was born (John 8:58).

Was Abraham a (reformed) protestant? A book with that title exists. The Kur’an states that he was neither Jew, nor a Christian, but a Muslim. According to Muhammad’s followers the adherents of all three Abrahamic religions would become brothers if all would agree about Allah’s childlessness. But the world would only truly receive peace when Jews, Christians and Muslims would bow together for the Son of the Father, who became THE child of Abraham. Through his crucifixion he made Abraham’s children to be God’s very own brood.

The Kur’an calls Christians to “a Common Word”: to not identify anything with Allah. It would be better if we would altogether call that one name of Jesus Christ (Acts 4:12)
To sing: the God of Abraham praise

The God of Abr’ham praise
At whose supreme command
From earth I rise and seek the joys at His right hand;
I all on earth forsake, it’s wisdom, fame and pow’r;
And Him my only Portion make
My Shield and tow’r

Vader Abraham

[English version]

De brief aan de Galaten, hoofdstuk 3, vers 6 tot 9

6 Van Abraham wordt gezegd: ‘Hij vertrouwde op God, en dat werd hem als een daad van gerechtigheid toegerekend.’ 7 U ziet dus dat zij die geloven kinderen van Abraham zijn. 8 Nu heeft de Schrift voorzien dat God ook andere volken door geloof zou aannemen en daarom aan Abraham verkondigd: ‘In jou zullen alle volken gezegend worden.’ 9 En dus wordt iedereen die gelooft samen met Abraham, de gelovige, gezegend.

Hoe word je kind van Abraham? Daarvoor moet je verder terug dan Genesis 17: de instelling van de besnijdenis. In Galaten 3:6 citeert Paulus Genesis 15:6: ‘Abram vertrouwde op de HEER en deze rekende hem dit toe als een rechtvaardige daad.’ Kind van Abraham word je niet door besnijdenis maar door zoals de aartsvader Gods beloften te beamen. De apostel denkt zelfs aan Genesis 12. Toen God Abram riep voorzag Hij dat ‘mensen uit alle landen en volken’ (Op. 5:9) zich tot het nageslacht van de patriarch zouden rekenen.

Het is een refrein in het eerste bijbelboek en heel het Oude Testament. Eeuwen tevoren had God onder vele anderen de onbesneden Kelten op het oog, als zijn eigen kinderen. Samen met iedereen die geloven zou in Jezus Christus: Gods Zoon, lang voordat vader Abraham het levenslicht zag (Joh. 8:58).

Was Abraham gereformeerd? Er bestaat een boekje met die titel. In de Koran staat dat hij geen Jood of christen was, maar moslim. Volgens Mohammeds volgelingen worden de aanhangers van de drie Abrahamitische religies broeders en zusters wanneer ze het eens worden over Allahs kinderloosheid. Maar de wereld ontvangt werkelijk ‘pais en vree’ wanneer Joden, christenen en moslims zich met elkaar buigen voor de Zoon van de Vader die hét kind van Abraham werd. Door zijn kruisdood maakte Hij Abrahams kinderen tot Gods bloedeigen kroost.

De Koran roept christenen op tot ‘een gemeenschappelijk woord’: niets vereenzelvigen met Allah. Het zou beter zijn met elkaar de ene naam van Jezus Christus op de lippen te nemen (Hand. 4:12).
Liedboek 434:5

Lof zij de Heer met de heerlijkste naam van zijn namen,
Christenen looft Hem met Abrahams kinderen samen.
Hart wees gerust,
Hij is uw licht en uw lust.
Alles wat ademt zegt: Amen.

  1. Pagina's:
  3. 1
  4. 2
  5. 3
  6. 4
  7. 5
  8. 6