1 Van Paulus, een apostel die niet is aangesteld of gezonden door mensen, maar door Jezus Christus en God, de Vader, die Christus uit de dood heeft opgewekt.
2 Aan de gemeenten in Galatië, ook namens alle broeders en zusters die bij mij zijn. 3 Genade zij u en vrede van God, onze Vader, en van onze Heer Jezus Christus, 4 die zichzelf gegeven heeft voor onze zonden om ons te bevrijden uit deze door het kwaad beheerste wereld. Dat is de wil van onze God en Vader. 5 Hem komt de eer toe tot in alle eeuwigheid. Amen.
Deze maand lezen wij heel het bijbelboek Galaten. Door Christus’ apostel Paulus geschreven aan de Kelten die woonden in wat vandaag Turkije heet. Aan christenen met een heidense achtergrond, in verwarring gebracht door broeders van Joodse afkomst die bleven steken in het Oude Verbond. De Galaten dreigden hun nieuwe geloof te verliezen waarmee hun bekering vergeefs zou zijn geweest.
Ze zijn in verschillende opzichten met moslims te vergelijken. Veel moslims hebben verre christelijke voorouders die in de ban kwamen van de prediking van Mohammed. Ook Mohammed begreep het verschil niet tussen het Oude en Nieuwe Testament. Zo verstikte Arabisch judaisme Christus’ kerk. Moslims geloven niet (meer) in Jezus die door zijn zelfovergave aan het kruis de wet ‘tot vervulling bracht’ (Mat. 5:17).
Voor onze islamitische naasten is vandaag een bijzondere maand aangebroken. Hun maanmaand ramadan valt in 2011 samen met onze zonnemaand augustus. De saum – zo heet hun vasten – is een van de vijf ‘zuilen’ waar het huis van de islam op rust. Het betekent voorlopig een zomermaandlang van zonsop- tot zonsondergang geen eten, drinken, seks of sigaret. De komende weken lees je bijbelstudies tegen de achtergrond van de islam. De brief aan de Galaten geeft handvatten voor het gesprek tussen christenen en moslims.
Moslims begroeten elkaar graag met ‘vrede’ – salaam: het woord is taalkundig verwant aan moslim – en ‘genade van Allah’. Christenen mogen moslims verwelkomen met de vredegroet van God de Vader, die vrede met mensen heeft die zich overgeven aan zijn genade in zijn Zoon Jezus Christus.
Ik was verheugd, toen men mij zei:
Laat ons naar ‘t huis de HEREN gaan,
om voor God aangezicht te staan.
Kom ga, met ons en doe als wij.
Jeruzalem, dat ik bemin,
nu treden wij uw poorten in.
Daar staan, o Godsstad, onze voeten.
Jeruzalem is hecht gebouwd,
wel saamgevoegd, wie haar aanschouwt
zal haar als stad van vrede groeten.
