Door David Derksen

Een van mijn favoriete YouTube-filmpjes is een filmverslag van 10 minuten over de mensen van de Kimyal-stam die het Nieuwe Testament in hun eigen taal ontvangen

Deze Papoea-stam kende Jezus al, ze kende de Bijbel al, maar moest het doen met Bijbelvertalingen in het Indonesisch of talen van omliggende stammen. Jaren hebben ze moeten wachten, maar dan is het zover- ze krijgen het boek van God in hun eigen taal! Er wordt een groot feest georganiseerd, en de intense vreugde en tranen van blijdschap zijn ontroerend.
Een telkens terugkerend verschilpunt tussen moslims en christenen is wat er over de Bijbel wordt geloofd. Een andere kijk op het ontstaan van de Bijbel heeft bovendien gevolgen voor de toekenning van gezag aan de Bijbel.
Christenen geloven dat de Bijbel door God geïnspireerd is, en daarom 100% het Woord van God. “Elke schrifttekst is door God geïnspireerd,” staat er in 2 Timoteüs 3:16. In het Grieks, de oorspronkelijke taal van het Nieuwe Testament, staat daar theopneustos, wat zoveel wil zeggen als ‘door God ingeblazen of ingeademd.’ Deze inspiratie van elke schrifttekst gaat in de eerste plaats over het Oude Testament, het gedeelte van de schrift dat voor de gelovigen in die tijd beschikbaar was. De nieuwtestamentische canon is tot stand gekomen niet doordat een aantal kerkleiders besloten, ‘dit mag erin en dat niet,’ maar door erkenning van de overgrote meerderheid van de vroege christenen. De teksten waren algemeen bekend, aanvaard, en hadden zich ‘bewezen’ als Woord van God.
Maar, wordt er vaak tegenin gebracht, Jezus heeft Zelf helemaal geen teksten nagelaten. Zijn leerlingen hebben Zijn onderwijs en levensverhaal opgeschreven.
Nog los van het feit of ze dat betrouwbaar hebben gedaan- het is inderdaad zo dat Jezus voor zover we weten geen geschreven teksten heeft achtergelaten. Zijn levensverhaal kennen we met name uit vier verslagen (evangelieën), opgeschreven door vier verschillende mensen. Sterker nog, meer dan 40 mensen hebben bijgedragen aan de totstandkoming van de Bijbel. Over een periode van 1500 jaar hebben koningen, staatsmannen, dichters, geleerden, historici, maar ook vissers en artsen allerlei soorten teksten geschreven die we vandaag terugvinden in de Bijbel. Dus ja- de Bijbel is naast 100% Woord van God ook 100% de woorden van mensen (zoals Jezus Zelf ook 100% God en 100% mens is…).
Hoe kan dat dan? Neem als voorbeeld de Erasmusbrug. Die brug is begin jaren ’90 bedacht door de architect Ben van Berkel. In september 1996 is de brug officieel geopend door toenmalig koningin Beatrix. Heeft Ben van Berkel een schroef aangedraaid of een kabel gespannen? Nee. Een groot team van aannemers en uitvoerders was verantwoordelijk voor de uitvoering. Maar er was één idee, één inspiratie- die van de architect. We hebben het niet over de brug van aannemer zus of bouwbedrijf zo, maar over de brug van Ben van Berkel.
Dat is wat christenen ook over de Bijbel geloven. Achter de Bijbel zit één idee, één inspiratie- die van God Zelf.
Al die totaal verschillende mensen hebben allemaal aan hetzelfde verhaal geschreven- het grote verhaal van God. In dat grote verhaal van God is er één hoofdpersoon, namelijk Jezus de Messias. In het evangelie van Johannes wordt Jezus het Levende Woord genoemd.
We kunnen nog steeds de hoofdpersoon van de Bijbel ontmoeten. Deze maand vieren we het feest van de geboorte van Jezus. We kunnen niet meer letterlijk op bezoek in de stal, zoals de herders, die baby Jezus kwamen bewonderen. Maar in de Bijbel, Gods Woord, ontmoeten we nog steeds de levende Jezus, het Woord van God dat mens werd. De ontmoeting met Jezus veranderde de herders voorgoed. En ook vandaag nog verandert een ontmoeting met de hoofdpersoon van de Bijbel mensen voorgoed. De mensen van de Kimyal-stam zijn het bewijs.

Wil je hierover doorpraten? Dat kan uiteraard- neem dan contact met ons op!

davidderksen_ra@hotmail.com